Ο μεσαίωνας ήρθε

Καθώς περνάει ο καιρός τόσο και πιο βαθιά μπαίνουμε στο μεσαίωνα.
Πριν λίγα χρόνια, στην αρχή της οικονομικής κρίσης οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα μιλούσαν για τον εργασιακό μεσαίωνα.

Δεν είναι η οικονομική κρίση που έφερε τον μεσαίωνα αλλά ο μεσαίωνας που έφερε την οικονομική κρίση και μαζί μ' αυτή έφερε την κρίση αξιών, την ηθική κρίση και τη διάσπαση του κοινωνικού ιστού.

Το πρώτο χαρακτηριστικό του μεσαίωνα είναι η διαφθορά και η έλλειψη δικαιοσύνης, είναι άλλο να κλέβει ο φτωχός και άλλο να κλέβει ο πλούσιος. Ο πλούσιος έχει όλα τα μέσα για να πείσει ότι ο φτωχός τον αναγκάζει να κλέψει και πως αν δεν έκλεβε ο φτωχός ούτε και ο πλούσιος θα αναγκαζόταν να το κάνει.

Οι κυβερνήσεις χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τα λάθη και τα πάθη του λαού, βρίσκουν την ευκαιρία να επιβάλλουν όλο και περισσότερο φόρους, ενώ ένα χαρακτηριστικό του ανθρώπου, η εργασία, αρχίζει να εκλείπει, ενώ όταν υπάρχει καταντάει σκλαβιά, καθώς ο εργαζόμενος δεν έχει κανένα όφελος.

Η ανθρώπινη σκλαβιά βρίσκεται σε έξαρση, καθώς ο άνθρωπος δεν είναι μόνο μέσο εκμετάλλευσης για την παραγωγή πλούτου, αλλά και αντικείμενο εκμετάλλευσης των οργάνων του.
Διαβάζοντας στο internet μια συμβουλή σε κάποιον που έλεγε πως θα μεταναστεύσει στην Αγγλία έστω και αν κοιμάται στα παγκάκια, η συμβουλή που του έδωσαν ήταν να μην το κάνει γιατί κάποιοι που το έκαναν ξύπνησαν χωρίς μάτια και νεφρά.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του μεσαίωνα είναι η μετανάστευση καθώς οι πολίτες δεν είναι ότι αναζητούν επίγειους παραδείσους, αλλά προσπαθούν να αποφύγουν τις επίγειες κολάσεις.
Σχεδόν όλη η γη αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαδικασία μετανάστευσης, δεν υπάρχουν πλέον πλούσιες χώρες, καθώς μπορεί από τη Συρία και από την Ελλάδα να μεταναστεύουν στη Γερμανία, αλλά και από τη Γερμανία μεταναστεύουν με κύριους προορισμούς τη Νέα Ζηλανδία, τον Καναδά και αλλού.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν παραιτηθεί από τα πάντα, έπαψαν να ονειρεύονται, όχι ότι όσο είχαν χρήματα ονειρεύονταν, απλά τότε δεν ονειρεύονταν αλλά είχαν χρήματα, ενώ τώρα ούτε ονειρεύονται ούτε χρήματα έχουν.

Ο καθένας περιμένει από τον άλλο να τον σώσει, αλλά τόσα χρόνια η μαστούρα του καταναλωτισμού, του κομφορισμού και του life style, έκανε καλή δουλειά τόσα χρόνια και τ' αποτελέσματα φαίνονται τώρα. Τα αποτελέσματα είναι η δυσκαμψία, η ακινησία, η παραίτηση από τα πάντα.

Ένα επιπλέον φαινόμενο είναι και η αντίδραση της φύσης, που προκαλεί φυσικές καταστροφές και γενικά δημιουργούνται όλο και πιο αντίξοες συνθήκες για την ανθρώπινη και όχι μόνο επιβίωση.
Πριν λίγο καιρό που μιλούσα με έναν Πακιστανό, μου έλεγε "φίλε εσείς ζείτε στον παράδεισο" και δεν το ξέρετε, όταν τον ρώτησα γιατί το λέει αυτό μου είπε πως κατ' αρχάς το Πακιστάν έχει υπερπληθυσμό, ο ένας άνθρωπος ζει πάνω στον άλλον, και πως το κλίμα στο Πακιστάν είναι ανυπόφορο γιατί κάθε μέρα βρέχει, ενώ η υγρασία δεν περιγράφεται.

Η άγνοια εξαπλώνεται όλο και περισσότερο και προκαλεί καινούριες δεισιδαιμονίες, αν και λόγω του internet μάλλον ο κόσμος διαβάζει περισσότερο.

Δε χρειάζεται απογοήτευση, ούτε αγανάκτηση, χρειάζεται κοινή λογική, αν και είναι αρκετά δύσκολο, χρειάζεται να αναθεωρήσουμε τη ζωή, να εντοπίσουμε τις πραγματικές αξίες της ζωής γιατί ζωή δεν είναι ούτε το χρήμα, ούτε η δουλειά.