Τελικά μίλησε ο τούρκος λαός - κατά το θα μιλήσε ο έλληνας λαός, όπως είχε αναφέρει και ένας σπουδαίος ρήτορας πολιτικός - και ανέτρεψε το πραξικόπημα στη γειτονική χώρα.
Πολλοί στάθηκαν στην ανατροπή και ο θάνατος των 285 τουλάχιστον ανθρώπων δε φαίνεται να απασχόλησε και πολλούς.
Κάποιοι ανέφεραν πως οι τούρκοι πήγαν σαν πρόβατα επί σφαγή στο κάλεσμα του σουλτάνου και κάποιοι πως βρήκαν ευκαιρία για να βγάλουν τα χειρότερα ενστικτά τους.
Άλλοι πάλι ανέφεραν πως η χαρά της Ελλάδας είναι να διαμελιστεί η Τουρκία, κατά τη γνωστή στάση του έλληνα που αφού ψοφήσει η κατσίκα του, εύχεται να ψοφήσει και η κατσίκα του γείτονα. Εντάξει δεν είναι η χαρά της Ελλάδος να διαλυθεί ο κόσμος επειδή και η ίδια διαλύθηκε, ούτε εχθρός της Ελλάδος είναι η Τουρκία.
Αυτές είναι μικροαστικές εντυπώσεις που κάποιοι δημιουργούν είτε για να ωφεληθούν είτε επειδή δεν έχουν και τίποτα άλλο να πουν.
Πάντως οι Τούρκοι σβέρκωσαν του στρατιώτες και τους στρατιωτικούς, υπενθυμίζοντάς τους πως έκαναν λάθος που αναζητούν την εξουσία και πως ο ρόλος του στρατού δεν είναι να βρίσκεται στην εξουσία, αλλά στην προστασία και την ασφάλεια ενός κράτους καθώς και στο να υπηρετεί τους πολίτες και όχι να τους εξουσιάσει.
Αυτό είναι ένα μάθημα που και άλλες χώρες που είχαν, έχουν, ή πιθανόν να σκέφτονται να δημιουργήσουν τέτοια προβλήματα, σίγουρα έχουν πάρει.
Σίγουρα πάντως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα ακολουθήσει ή αν αυτό το γεγονός σχετίζεται με τα προηγούμενα. Τό μόνο που μπορεί κανείς να πει με σιγουριά είναι πως ο πλανήτης βρίσκεται σε κατάσταση τρέλας.
